اون همون ستاره ای بود که پا تو شبام میزاشت.

اون همو ن ستاره من بود که میگفت بی آسمونه.

اون همون دل عاشقی بود که گفتن نامهربونه.

تو اون نازه نگاهش پر از عشقو صفا بود.

اما تو وسعت چشماش جای خالی وفا بود.

ستاره شبهای من بی تو دیگه نمیمیرم.

تو قفس خیال تو  دیگه اسیرنمیمیرم.

دیگه دادم بدست بارون غم  عشق و فراغت.

کاشکی یبارم بارون بیاد سراغت .

بفهمی اون که چشای تورو تر کرد اشکای منه.

بدونی با نا مهربونیات همشه غم تو شبهای منه.